Post views: counter

13 Ağustos 2018 Pazartesi

Küçük görülen entelektüel kadınların hayal kırıklıkları...


Küçük görülen entelektüel kadınların hayal kırıklıkları...

Dünyada insan iki çeşitte, iki cinste yaratıldı. Her ne kadar bir-birinin aynı insanlar olmasa da, sonuçta cinsler bir-birine çok benzer. Beyinleri, yapıları ve fıtri olarak.
Erkekler ve kadınlar yüze çok yakın oranla bir-birinin aynı düşünür, aynı duruşu sergiler. Mesela, kadınlar daha duygusal olur, erkekler ise aksi, daha kaba ve daha özgür.
Entelektüellik insan yapısına doğuştan gelse de, sonrası kazanılma olarak genişleniyor. Yani insan nasıl bir ortamda, ailede, çevrede büyüyorsa, entelekti de o çerçevede büyür, genişler ve ya hiç büyümeden onu kürtaj yapar yaşadığı toplum. Kürtaj nedense bu dünyada hep kadınlara yapılır. Kadının canını koparırlar, yaşamını sahiplenirler, beynini durdururlar, sesini kısıtlarlar...

Peki, entelektüel kadınları toplumda tercih edecek, saygı duyacak ve bunların yanı sıra hayatına alıp taşıya bilecek erkekler var mıdır?

- Abi, kadının ne işi var dışarıda, otursun çocuğuna, kocasına baksın.
- Kadın yalnız başına çarşıya gider mi? Nerede bunun kocası?
- Kitap mı? Ne yapacaksın kitabı, akşama bol tereyağlı pilav yap.
- Ee, ne çalışması, otur oturduğun yerde.
- Kadın internete girmez, giriyorsa namussuzdur.
- Kavga ederken bana söylediğin o şeyleri okuduğun kitaplardan öğreniyorsun!
- Kızın üniversitede ne işi? Orta okul neyine yetmiyor.

Bunlar geçen asrın babalarının, kocalarının kadın hakkındaki düşünceleridir. Kadın okumaz, yalnız dışarıya çıkmaz, kız çocuğu üniversiteye gitmez, internete girmez ve.s. Oysa bu toplumun bilgili, kültürlü kadınlara ihtiyacı var. İyi bir öğretmene, iyi bir doktora, güzel bir mimara, avukata bu ülkede ihtiyaç duyuyoruz, duyacağız.

Gelelim erkeklerin entelektüel kadınları basitleştirme, hor görme kısmına.

Şöyle söyleyelim, bir kişiyi ve ya nesneni basit gibi algılamak, hor görmek tamamlanmamış bir psikolojiye sahip olmanın göstergesidir. Erkeklerin çoğu okumuş, bilgili, kültürlü, sözünü ve hakkını bilen, hukuklarını talep eden kadınlarla birliktelikten korkar. Çünkü bu gibi kadınları taşımak onlara ağır gelir.

Bir yazım vardı: “okumuş kadın 1:0 önde olan kadındır”. Evet, bu kadınlar hayata ve ilişkiye zaten bir adım önde başlar. Sen gerideki adımınla onu geçeçeğini değil de, ona yetişe bileceğine inanmadığın için bu ilişkiden, evlilikten korkarsın, sevgili erkek!
Senin zihniyetin sahip olmaktan öteye geçmiyor çünkü. Sahiplenmek güzel bir duygudur, fakat karşıdakini köleye çevirmek düşüncesine kapılana kadar.
Sen entelektüel kadını taşıya bileceğinden emin değilsin. Bu yüzden korkularına esir düşerek ondan uzaktasın.

Bazen de aksi olur. Entelektüel bir kadını esir eden erkekler vardır. Kadın sever, evlenir, lakin bir süre sonra kısıtlamalara, kafese konulmaya maruz kalır. Dışarı çıkmamalar, izin vermemeler, yalnız hiç bir şeye karar verememe dahil olur birlikteliğe ve o birliktelik ölmeye başlar.

Basitlik erkeklerin sevdiği bir nesne mi, yoksa onlar özgüvensizlikten mi bu durumu yaşıyorlar, toplum olarak çözmüş değiliz. Bence, entelektüelite erkeklere bir az zor bulaşmış bir şey. Yoksa bu kadar korkmazdılar entelektüel kadınlardan. Ya da bu korku bildiğimiz özgüvensizlik. Acaba, her hangi bir konuda ben geride kalır mıyım, o benden daha iyi bilir gibi düşüncelere kapılmaktır bu korkunun nedeni. İyi ya, bir de aksini düşünsen. Sen ondan öğreneceksin, onun düşüncelerinden besinleneceksin, nesi kötü bunun?
Mesela, balkan müzikleri dinlesen onunla birlikte, rusçanı geliştirsen, çevre sorunları üzerine sohbetine fikirlerini ekleyince kendini keşf etsen, güncel politikadan konuyu psikolojiye taşıdığında kendi psikolojini çözmeye başlasan olmaz mı yani?

“Hayır, olmaz! Ben bir erkeğim ve bir erkek bir kadından geride olduğunu, kadının ondan üstün zekaya, entelektüel kapasiteye sahip olduğunu kabul edemez. Etmemeli! Her daim erkek bir tık öndedir, bunu kimse değişemez. Ben bir kadından hiç bir şey öğrenmem. Çünki o bir kadın ve ben bir erkeğim!”

Kadın kitap isterse, ona kepçe; kağıt ve kalem istediğinde ona kazan ve bir sürü bulaşık gösteren adamlar vardır bu toplumda. İşte burada başlar enteleküel kadının hayal kırıklığı. Küçük görülür,dışlanır yaşadığı ortamdan. İsteklerine güler, düşüncelerile dalga geçer böyle adamlar. Ve o kadının beyin ölümü gerçekleşir, hayatla bağı kesilir. Yazma yeteneği olup da yazamamak öldürür entelektüel kadını. İstediği kitabı alamamak, okuma zamanını yemeğe, bulaşığa devr etmek öldürür entelektüel kadını. Ve anlaşılmamak mahv eder tüm kadınları...

Dostoyevskinin “suç ve ceza”sını, Gabriel Garcia Marquez’in “yüzyıllık yalnızlık” eserini, Tolstoy edebiyatını kiminle paylaşmasını bilemeyen kadındır entelektüel kadın.

İçinizdeki ışığı kimseye ödünç vermeyin, kimsenin o ışığa parmak tıkmasına göz yummayın. Unutma, entelektüel kadın, sen değerlisin, sen toplum için bir ışıksın, sen geleceksin, sen toplumun gerçek bir toplum olmasını sağlayan en ümde üyesisin ve siz tüm kadınlar, entelektüel olmak için zamanın geçtiğini düşünmeyin, her zaman kendinizi eğitmek, öğrenmek için çabalayın, bunu iyi bir gelecek yetiştirmek adına yapın, annelik adına yapın!

Sevgili erkekler, kadınlarınızı kısıtlamak yerine onlarla gurur duyun ve onların ağırlığını taşıya bilecek omuza sahip olun! 


Aysel Ateş Abdullazade
13.08.2018

29 Temmuz 2018 Pazar

Kimdir yalnız QADIN?

Yalnız QADIN…
Niyə məhz yalnız kişi yox, yalnız qadından yazırıq? Çünki bu toplumda 'yalnız qadın' birləşməsi daha çox mövzu içərir, daha çox yüklüdü, daha ağırdı mənası, daha dərindi açması. Çünki bu toplumda bir düşüncə hakimdi: qadın kişidən asılıdır. Yalnızlığı ilə mutlu və hüzurlu olmadığını düşündüyümüz qadınlardan əziyyət çəkirik həm də və toplum olaraq bu əzabı onlara da yansıdırıq.
Yalnız qadın bəyənilməyən, tərcih edilməyən, oxumayan, bir becərisi olmayan, çalışmayan, uşaq doğmayan, qab yumayan, ev təmizləməyən qadın deyil.
Yalnız qadın övladı olmadığı üçün yaşım keçir deməyən, evliliyi həyat məqsədinə çevirməyən, özgüvənini bir kişinin sevgisindən qazanmayan, gecikdim deyə qarşısına çıxan ilk kişini həyatına almayan, mutluluğunu bir adama bağlamayan qadındır.
İndi deyim sizə, yalnız qadın kimdir və niyə yalnız, 'qadındır?!'
Yalnız qadın gözləri ilə danışan, dərdlərini öz çiynində daşıyandı. Özü ilə danışmağı bacarmaq böyük bir səltənətdi.
Yalnız qadın kimsədən umacağı olmayan əsil qadındı. Bir gözləntinin olmaması səadətdi.
Yalnız qadın xəyallarını bir kişiyə bağlamayan, arzularını gerçəkləşdirmək üçün kişiyə ehtiyacı olmayan qadındı. Umacağı olmayan qadın özünü xoşbəxt etməyi bacarır.
Yalnız qadın 'Caron’s Poivre' ətrinə sahib olmaq üçün bir kişinin plastik bank kartını sahiblənməyən qadındı. Gərəkliliklərini qarşılamağı bacarmaq insan üçün öhdəlikdi.
Yalnız qadın öz ayaqları üstündə dik, alnıaçıq dayana bilən qadındı. Ayaqda durmaq üçün özünə inanmalı və ətrafa gözünü qapamalısan.
Yalnız qadın öz dünyası olan və o dünyada özünə sarıla bilən qadındı. Özünü sevməkdən başlamalısan.
Yalnız qadın özünə sayğısı olan qadındı.
Yalnız qadın sizin bildiyiniz yalnızlıqdan çox uzaqdadı.

Aysel Abdullazadə...


28 Temmuz 2018 Cumartesi

Renkli hayat için...

Bir çiçek açmışsa, tüm dertleri unudun,
Güneş doğmuşsa sabaha
düşünmeyin sorunları.
Ciğerleriniz dolduruyorsa içinizi
en temiz oksijenle
ağlamak nankörlük olur.
Beyaz güller, sarı güneş, kahverengi toprak,
mavi sema, pembe hayaller varken
içinizi karartmanız sadece aptallık olur.
Siz gökkuşağı biriktirin içinizde
en güzel renklerden yol çizin
Ve o yolda yürürken en başarılı adımları atın.
Hayat, siyah rengi daha da koyulaştırmak için çok kısa.


Aysel Ateş...


Yarınlara yürümek...

Uzunca bir yol yürümek gerek bazen,
yarınlara doğru,
geleceğe doğru,
ve umuta doğru.
Yalnız,
Yalansız
Ve yalın ayakla yürümek lazım
sevgi adına,
sabah adına,
sevmek adına.

Aysel Ateş...


Yasəmən ətirli qadın!

Saçların bir ovuc günəş şəfəqi,
gözlərin yarım əsrlik ağac rəngidir.
Bəyaz tənindən yasəmən ətri gələn qadın...
Çiyinlərində bunca dərdin ağırlığı
yaşlandırmamış
olqunlaşdırıb o əsrarəngiz siratini.
Ayaqlarının yorğunluğunu gözləyən köşə divanın
başını yaslamaq üçün rəngli yastığın
bir də soyuducudakı soyuq çayın.
Hər axşamkı istirahətindi.
Tənhalığın,
böyük bir evi təkliyinlə paylaşmağındı.
Təkliyin,
iş dönüşü aldığın bir çörəyi iki günə bitirə bilməməyindi.
Yasəmən ətri gələn qadın.
Gərdanında girdab quyusu var.
Qulaqların nə hayqırışlar duyub,
Gözlərin nə dəhşətlərə şahid olub.
Əllərin həmişə isti,
Sol yanın daima səsli,
Ruhun həp bir uşaq dünyası qədər məsum.
Çünki sən bir qadınsan!
Yasəmən ətirli qadın!

Aysel Abdullazadə...


Nasıl mutlu ederiz?

#mutluetmek istediğin kişi mutlu olmak istemezse, senin yapa bileceğin bir şey yok maalesef.
Aslında mutluluk da, mutlu olmak ve mutlu etmek de çok basit. Evet, doğru duydunuz, çok basit! Bu, tabi ki, hayatı, dünyadaki yaşamın hangi çerçevede olmasını algılamayı beceren insanlar için geçerli bir durum. Bu insanlar mutlu olmayı da iyi bilir, mutlu etmeyi de. Bir düşünün, mutluluk anlık bir şey değil mi? Evet, öyle. Ama atladığımız bir nokta var, ondan bahs edeyim. O anlık sevinçleri uzatarak mutluluk nesnesini oluşturmuş oluyoruz.
Nasıl mı?
Mesela, sevdiğiniz kadın saçlarının okşanmasından mutlu oluyorsa, bunu her akşam yapabilirsiniz, ya da sevdiğiniz adam sizinle birlikte el-ele gezmekten aşırı mutluluk alıyorsa, bunu onun söylemesini beklemeden sık sık tekrarlaya bilirsiniz.
Oldukça basit değil mi her şey?!
Ha bir de ikinci ve zor bir yanı var. Siz mutlu etmek için çabalarken karşı tarafın buna aldırmaması, yaptıklarınızı görmezden gelmesi ve mutluluğun sanki ona gerek olmadığını ısrarla göstermesi.
İşte en zor yönünde yalnız kalmışsınız.
Bu gibi durumlara genellikle uyumsuz çiftlerde rastlanır. Sizin mutluluk diye algıladığınız şeyler ona boş, manasız görünür. Üzgünüm, sevgili okurum, bu durumla yüzyüzeysen, bence, vazgeç, çünkü çabaların boşa çıkacaktır. Bunu psikologlar da anlatıyor.
Önce bundan emin olmalıyız, #mutluetmek istediğimiz kişi #mutluolmak istiyor mu? Bu sorunun cevabı sizin rotanız olacak!
Mutlu olmanız dileğiyle, mutlulukla kalın!

Aysel Ateş...


Heç nə demə...

Demə, mənə heç nə demə
Gözlərimin yağışında islan, 
Kirpiklərimdən asmışam bütün diləkləri, 
Dodaqlarıma gömmüşəm hisslərimi
Demə, mənə heç nə demə
Gömülən duyğularımı səssizcə canlandır.
Demə ki, sevmək tənhalıqdır.
Aşiq olmaq göz yaşlarını
Yanağında qurutmaqdır.
Təkadamlıq bir çarpayıda xəyallara dalmaq,
Tavanın ən dərin qatında səhnə qurub,
Rol almaqdır.
Demə, mənə heç nə demə.
Yalnızlığın qayığında kürək çəkmək,
Sevginin son məkanına gedişdir.
Bir adamın dediyi kimi -
"Təklik hamının çıxıb getməsi deyil,
Heç kəsin qayıtmamasıdır".
Demə, mənə heç nə demə.
Bilirəm…
Nə gedən dönəcək,
Nə də dönənlər eyni sevəcək…
Demə…


Aysel Abdullazadə...




Gözəl sabahlara...

Nə gözəl sabahlar vardır,
sevgiylə açılan, hüzurla gecəyə yol alan.
Nə gözəl insanlar vardır,
Gözəl duyğular,
Müdhiş anlar vardır.
Bunca gözəlliklər vardı yaşanmalı,
Yaşayaraq haqqını verməli.
Baxdın, heç birinə əlin çatmır
Nə gözəl sərxoşluq var,
Nə gözəl başını döndürmək, dönərək gülmək var.
Bunca şeydən mütləq sən də almalısan payını,
Sevinməli, sərxoş olub gülməli,
Ya da sadəcə doğacaq günəşi gözləməlisən.
Kim deyir, gözləntilər yorar?
Kim deyir, həyatda gözəllik yoxdu?
Kim deyir, sərxoşluq əyyaşlıqdı?
Yalandı, ağ yalandı!
Sevgini gözləmək, sevgiliyi gözləmək,
Başını döndürən şərabla günəşi salamlamaq
Və bütün bunları sabah xatırlayacağın anıya çevirib
xatirə divarından asmaq gözəldi.
Vallah gözəldi.


Aysel Abdullazadə....


Keşkelerim...

O kadar derin ki
O kadar anlamlı.
Ne mi?
Ben ve hayatım, benim yaşantım.
Her kesin hayatı kendine özgün 
Ve kendine özeldir.
İyikiler ve keşkeler vardır bende
Eşit değerde.
Ne biri az, ne öteki çok.
Ben iyikilerimle sevinir
keşkelerimle büyürüm.
Hiç bir zaman ayrımadım onları, kıyaslamadım.
Birini sevip, diğerini dışlamadım.
Hayatın en derin kuyusunda mahsur kaldım
Ama esiri olmadım.
Kendim düştüm, kendim kalktım.
Bileğimdeki prangaları kendim söktüm,
Ayağıma takılan tuzaklara
O ayaklarla çelme taktım.
Hep yürüdüm, hiç durmaksızın
Soluklanmak bile nefese minnet etmek gibiydi bu hayatta.
Hep umut ettim,
Umudun elini sıkı sıkı tutup
Huzura yol aldım.
Şimdi geriye bakıyorum da
İyiki o dertler, o pusulası olmayan sorunlar benimleymiş
İyiki ben onları yaşamışım.
İyiki bugünkü ben olmuşum.
İyiki keşkelerim beni bıraktı
Ben iyikilerimle bu güne geldim.
Zor oldu, evet, ama oldu.
Teşekkürler, hayat!
Teşekkürler, olmazlar!
Teşekkürler, en güzel keşkeler!

Aysel Ateş
03.07.2018/13:36


Sevgi gülüşü...

Sevgi də yorularmış
qayğıdan mədət umar,
nəvazişdən borc alarmış hisslərini...
Məhəbbət də sıxılarmış bəzən
gecə zənglərindən,
səhər görüşlərindən,
lüzumsuz, önəmi olmayan söhbətlərdən.
Pəncərə üzərində buğdan çizilmiş ürək kimi
bir neçə saniyədə suya çevrilər bəzi sevgilər...
damlasında həyat boğular,
dünya çevrilər altı üstünə.
Bir qadın ağlayar otağın yalnızlıq küncündə
bir kişinin yataq otağında boş içki şüşələri devrilər...
Təklik ağır gələr bəzən,
dörd divarın içində əzilən vücudun ruhunu da sıxışdırar.
Günəş heç nəyi isidə bilməz daha
nə sahildəki qumları,
nə yerə döşənmiş mərməri,
nə də ki sol tərəfini...
Qəlbinin açıq qalmış pəncərəsindən
arzular boylanar yarımçıqlığına.
Bağlamazsan o pəncərəni
gələcək olanların ümidinə xatir.
Sevgi də yorularmış
yalanlardan,
xəyanətdən,
vicdansızlıqla möhürlənmiş duyğulardan...
Məhəbbət də ayaq açıb gedərmiş
ən yaxınların ən uzağına.
Yolunu bilmədən azarmış
məhbəs duyğuların yalnış cığırlarında.
Zaman dəyişərmiş bütün yaşanmışlığı.
İndi bir qadın gülüşü var,
yalnız bir odanın sevgi küncündə
iki nəfərlik eşq yaşanır.
İndi bir kişi səhər günəşi ilə
qadınına "günaydın!" mesajı yazır.
Və indi o şərab şüşələri
iki qədəhdə iki cüt dodaqla içilir.
İndi sevgi də yenidən doğulur,
məhəbbət öz yolunu tapdı.
İndi tənha olan yalnız dörd divardır...
Günəş isə göylərdən yerdəki qarı öpüşlərə bələyib...

Aysel Abdullazadə...


Dünyanın bucaqları...

İndi dünyanın ən uca yerində
ümidini kağız gəmiyə bağlamış bir dəniz seyircisi var.
Günəşə baxıb ışığını görməyən,
Dənizə baxıb dalğa çırpınışını sezməyən,
Və başını göyə qaldırıb Tanrını tapmayan biri...

İndi dünyanın ən dərin küncündə
bir gəmi batır,
gəmidə ümidlər canıyla çarpışır.
Ölür suda Tanrının zərrələri,
ölür bu dünyanın ən gözəl gülüşləri,
qəhqəhələri hayqırışlar əvəzləyir. 


İndi dünyanın ən acılı günü yaşanır
Bir ana bir övladın nəfəssiz qalışına sadəcə baxır...
Baxır... Baxır...
İndi dünyanın bir yerində
ana bətnindən
körpə çığlığı dünyaya yayılır.


Aysel Abdullazadə...



Sevgimin adı...

Gəl, bərabər çıxaq
buludlardan pilləkənlə sonsuzluğa.
Gəl, birlikdə ovunduraq
hərarəti sönmüş qəlbimizi
Və bərabər ağlayaq. 
Kirpiklərimiz islandıqca qəlbimiz durulsun.
Yanaqlarımızda eşq cığırı açılsın.
Sənin sevgin
mənim sevgimin əlindən tutub özüylə aparsın.
Gəl, birlikdə aldadaq dünyanı.
Qayıdacağıq deyib çox uzaqlara gedək.
Təkcə ümidlərimizi çıxaraq çamadanımızdan,
geridə qalsın hər nə varsa.
Sənin sevgin
mənim sevgimə eşq elan etsin.
Saçlarıma endir ulduzları,
Ay ışığında sevişək,
dənizin evində
mehtab yaradaq toxunuşlardan.
Səhər günəşi öpsün sevgimizi
Və rüzgarla rəqs edək sonsuzluqda.
Sənin sevgin
mənim sevgimin adı olsun...

Aysel Abdullazadə...


Sana ışınlanmak...

Sen - duygularıma ad veren adam,
Sen - ruhumu sesleyensin!
Özlemi tattıran, hem de sevdirensin.
Sen arzularıma liman,
sevgime beste oldun.
Mavi sularda yüzerken dileklerim
sahilinde oba buldu.
Sevgime o eşsiz sevginle beste yaptın.
Sen kalbime anahtar,
dudaklarıma gülüş sebebisin.
Saçlarımda yıldızları kaydırdığın zaman
tüm istekler
güneş şafaklarında parladı.
Bir ışık var
avuçlarının içinde.
Her elinden tutuşumda vücuduma yansır.
Şimdi bir isteğim var;
Işınlanmak...
Mutluluk iksirini tatmak için
olduğun yere aniden ışınlanmak,
sana gelmek,
sana varmak
ve yine,
yine seni sevmek...

Aysel Ateş Abdullazadə (eşime ithafen)


Dəyişməli idi hər şey...

Dəyişməli idi hər şey
ya da elə dəyişik olmalıydı.
Məsələn,
ağlamalı deyildi bir körpə
anası öldü deyə. 
Ya da bir ana fəğan etməməliydi
bala itkisinə.
Saqqal saxlamamalıydı kişilər
əzizlərinin yaslı xatirəsinə.
Dəyişik olmalı idi hər şey
ya da dəyişməliydi bütün olanlar.
Atasını,
qocalar evinə verməli deyildi
doğuluşu ilə nəzir paylanan oğullar.
Yollara dikilməməliydi
yaşlı qadın gözləri.
Xəstəxana divarlarında izi olmamalıydı
əzizlərin…
Dəyişməliydi hər şey
ya da dəyişik olmalıydı bütün olanlar.
Məsələn,
Zəhra və Fərəh ölməli deyildi.
Aytac qılpayı qurtulmalı idi
"sevginin" pəncəsindən.
Özgəcan
həyatını bağışlamamalıydı
şərəfdən yoxsun namərdə.
Və Xəzərdə ölməməliydi Neftçilər,
sönməli deyildi onların evinin
çöl lampası.
Susmamalıydı televiziyalar,
Sevdiyimiz qar almamalıydı bizdən
alpinistləri.
Dəyişməliydi hər şey
ya da dəyişik olmalıydı bütün olanlar.
Döyülməli deyildi
ağ gəlinliklə ata evindən çıxan qızlar,
kəfəni
övlada layiq libas bilməli deyildi
ata-analar.
Həmişə gülməliydi körpələr.
Daim işıq saçmalı idi dünyaya
körpə qığıltısı.
Somalidə,
Suriyədə
və Odlar yurdunda
gülməliydi körpələr.
Dəyişməliydi hər şey
ya da dəyişik olmalıydı bütün olanlar.

Aysel Abdullazadə...


Bu gecə mənə gəl

Bu gecə mənə gəl.
At qürurun daşını
çılpaq dənizlərə.
Bu gecə mənə gəl.
Fikirləri çıxar başından 
üç-beş saatlıq.
Yaxşı, lap olsun bir anlıq
sənin xətrinə.
Bu gecə mənə gəl.
Danışaq keçmişdən,
gələcəkdən
bir nəfəslik ömürdən.
Çay dəmləyim,
Yoxsa acı kofe?
Yaxşı, fərq etmir
İstəyini anlayıram
bu səssiz səmirdən.
Bu gecə mənə gəl.
Əlində bir şüşə
Bir də holland pendiri.
Yaman gözləyirəm, bilirsən
Qapının döyülməyən zəngini.
Bu gecə mənə gəl.
Elə belə, heç nəsiz
Qəmsiz, qüssəsiz
Sakit sakit dayanaq
Ömrün qatarına baxaq.
Salxım salxım qopan
sevgimizdən danışmayaq.
Sus-pus oturub
birdən qəfil alışmayaq.
Bu gecə mənə gəl.
Qorxu, həyəcan
qürur və keçmiş.
At hamısını çör-çöp qabına.
Bu gecə mənə gəl.
Sadəcə keçirim
Barmaqlarımı barmaqlarına.


Aysel Ateş Abdullazadə...


26 Mayıs 2018 Cumartesi

Qadın sadəcə sevişmək üçün yaradılmayıb!



İnsanlarla cinsinə görə davranmağı, onlara cinsinə görə sınırla yanaşmağımızı bizə uşaqlıqdan təlqin edirlər. Hələ balaca uşaq ikən oyunlar oynadığımız qonşu oğlanla (qızla) bizi qapalı ortamda qalmağa icazə vermirlər, bağçada müəllimələr, həyətdə-parkda valideynlərimiz gözləri ilə bizi izləyir. Və nəticə etibarilə beynimizə yeridilən bu düşüncə yetişkinlik dövründə cinsi ayrımcılıq etməyimizə səbəb olur.
Bu düzgün anlatım və tərbiyə üsuludurmu? Əlbəttə, xeyr!
Uşaqlara, insana insanlığına, şəxsiyyətinə görə yanaşmağı, onları qadın və kişi olaraq deyil, fərd olaraq qəbul etməyi öyrətməliyik. Bu mövzuda xüsusilə oğlan uşaqlarına diqqət etmək mütləqdir. Gələcəyin kişisi birmənalı şəkildə anlamalıdır ki,
*qadın sadəcə sevişmək üçün yaradımayıb!
*qadın sadəcə sevgili münasibəti üçün gərəkli deyil!
*bir kişinin ən yaxın dostu bir qadın ola bilər.
*bir qadınla sadəcə film izləmək, söhbət etmək, sərgiyə getmək, müxtəlif mövzularda fikir mübadiləsi aparmaq mümkündür.
*bir kişi qadını evinə dəvət edib yemək bişirə, film izləyə, mahnı ya da elə onun dərdini dinləyə bilər.
* bir qadın səninlə səyahətə çıxa bilər.
*bir qadın səninlə domino oynayar və hətta nərddə uda bilər.
*bir kişi qadına sirrini söyləyə bilər.
*bir qadın səninlə kluba, restorana, hər hansı əyləncə məkanına gedə bilər.
* bir qadın səninlə futboldan danışa bilər.
*bir qadınla yürüyüşə çıxa bilər, sonrasında ona kahvaltı hazırlaya bilərsən.
*bir qadının evinə rahatca gedə bilər, qəhvəsinə qonaq ola bilərsən.
Bir qadınla sadəcə sevişilməz. Bunları etdikdən sonra onunla mütləq sevişməlisən quralı yoxdur. Bir qadınla bütün gözəllikləri, bütün münasibətləri yaşaya bilərsən, bəlkə də həmcinsinlə yaşayacağından daha yaxışısını. Bir qadınla sadəcə sevişilməz, bir qadına sadəcə qadın kimi baxılmaz! O insandır, sənin kimi, eynən mənim kimi, sənin kişi dostun kimi.
Əksi də keçərlidir. Mən qadın olduğum üçün qadınlıq nöqteyi-nəzərindən yanaşmışam. Bir kişi qadın üçün bəzən onun həmcinsindən daha yaxşı dost, sirdaş, dinləyicidir! Bir kişi sadəcə sevgili, ər, partner deyildir!


Aysel Abdullazadə...


14 Mayıs 2018 Pazartesi

Məzara girmək bərabərdir universitetə girməmək...

İmtahan nəticələrinə görə intihar edən üç abituriyent bu vətənin övladlarıdır. Onların bu addımı atmasına səbəbdə hamımızdan bir parça var.

İlk başda nadan valideynin övladının psixologiyasını düşünməməsi. Fərqindəsinizmi ki, övladlarınızı yarış atı zənn edirsiniz. Fatmanisənin oğlu Fərid beş fənndən hazırlığa gedir, mənim uşağım niyə getməsin? Övaldının hansı potensiala malik olduğundan xəbəri olmayan valideynlər var, a kişi. Sadəcə qonşudan qalma geri prinsipi ilə yaşayırlar və hələ həyata atılmayan yeniyetmələri də özləri ilə sürükləyirlər. Bəzən də uşaq valideynin arzusu üzərinə istəmədiyi bir istiqamətə yönəlir, sevmədiyi və marağı olmayan fənnləri məcburiyyət qarşısında sadəcə əzbərləyir. Nəticə eyni yola çıxır.
Abituriyent imtahan verməyə getmədən öncə əməlli-başlı psixoloji zorakılığa məruz qalır. İmtahana bir gün qalmış başıboş qohumların, lazımsız qonşuların, ata-ana dostlarının mənəvi təcavüzünü aşmağa çalışır. Əmilər, dayılar zarafat qarışıq, "sabah 600'ü keçməsən, atan başını qaldıra bilməz ha", ya da "anan sənin üçün bu qədər əziyyət çəkib, səni iki ildir beş fənndən hazırlığa göndərib, bir maşının pulunu töküb, imtahan nəticəsi əla olmalıdır" deyir və insanların fikrini beynində cəmləyən bir abituriyent düşünün. Hansı nəticədən danışırıq?
İmtahan bitər-bitməz binanın qapısını tərk etmədən zənglər başlayır. Noldu, necə yazdı, qəbul oldu, olacaq? Heç vaxt halını xəbər almayan insanlar indi nömrəni tapıb mütləq imtahan nəticəsini soruşur, bu, bir qanundur? Kim qoyub bu qanunu? Bu insanlara niyə öyrədə bilmirik ki, insanın şəxsi həyatı, şəxsi işi, şəxsi yaşamı sizə bu dərəcədə maraqlı olmamalıdır.
Və nəhayət, axşam olur, nəticələr hesablanıb açıqlanır. İş yoldaşının uşağı ilə öz övladını müqayisə edən valideyn o abituriyenti mənən əzir, aşağılayır. Qışqırıqlar, 'mən sənə nə qədər pul tökdüm' cümlələri, 'filankəsin uşağı' reklamları, 'oxumadın, qəbul olmayacaqsan' deyərək uşağını həyatın sanki bununla bitdiyinə inandıran ata-analar...
Məktəblərdə psixologiya kabinetlərinin sadəcə pul yeyilən bir şöbə kimi "fəaliyyəti". Abituriyentlərlə psixoloji söhbətlərin aparılmaması, onların imtaham stressinin aradan qaldırılmaması da neqativ situasiyaların başlıca səbəblərindəndir.
Hamı ali təhsilli olacaq deyə bir qural yoxdur, əziz valideynlər. Uşağınızın unversitet potensialı, ali təhsil marağı, sevgisi yoxdursa, məcbur etməyin. Bir diplom hər şey demək deyil. Onların əlini sevdikləri, sevə-sevə çalışacaqlarını bildiyiniz bir sənətə çatdırın, onlara həyatlarının ilk addımında, lap başında dəstək olun. Və necə nəticə göstərməsindəm asılı olmayaraq, onların arxasında bir dayaq olduğunuzu hiss etdirin. 
Bir övladın məzara girməyi universitetə girməyindən önəmli olan ölkənin vətəndaşı olaraq, bir ana olaraq, bir müəllimə-pedaqoq olaraq sizə səslənirəm: onlara əlinizi alqışlamaq, səsinizi bravo demək üçün qaldırın! Onlar gələcəyin özüdür, diplomsuz olsalar belə...


Aysel Abdullazadə...

20 Şubat 2018 Salı

Aşka dair..

Aşka dair hiç seslenmemiş şiirler yazılabilir,
ve ya hiç okunmamış betimlemeler dizelenir beyaz kağıtta.
Aşka dair notası belirsiz sonsuz şarkılar bestelenir,
Şarap sesli bir şarkıcı dilinde yayılabilir en güzel ortamlara.
Peki, aşka dair ne anlatılır bir aşığın dilinden?!
Aşktan bahs ederken nasıl canlanır canan gözünde aşığının canı?!
Bak, evlat, esas mesele aşka dair gazeller, şiirler,
şarkılar yazmak değil,
ya da onları dinlemek.
Mesele aşkı aşık dilinden duymaktır,
Yani duyamamaktır.
Çünkü aşık biri aşkını anlatamaz...


16.02.2018
Aysel Abdullazade
@aysel_denis_atesh

Sisli gözleri...

Sisliydi gözleri
ve yağmurlu kirpikleri
Çiçek çiçek yağan aşk dolusu gibi
Sert ama masumdu bakışları...




@aysel_denis_atesh
Aysel Ateş Abdullazadə


12 Ocak 2018 Cuma

Takvim yine gecikdiyimizi gösteriyor...

Takvim yine gecikdiyimizi gösteriyor
Hayat denilen tren kalktı son kez
Adsız duraktan...
Son kez dumanı çıktı
Sinyal borusundan. 
Bak, denizler alkışlıyor
Rüzgarda savrulan kum tanelerinin
Dansını.
Sonbahar gelmiş yüreklerimize
Farkında değiliz.
Takvim yine gecikdiyimizi gösteriyor
Sen bana
Bende sana
geç kaldık.
Yetişemedik vuslat limanından kalkacak
son vapura.
Biletlerimiz cebimizde kaldı
Zaman alay etdi bizimle
Ne gide bildik arzularımızın arkasından
Ne de biletimizi değişemedik
Yarı fiyatına hiç olmazsa.
Biz hayata vizesiz gelmişiz
Yaşantımız kaçak,
Yolumuz sınırlı
Kalbimiz hep heyecan korosu gibi.
Takvim yine gecikdiyimizi gösteriyor.
Takvim yine gecikdiyimizi gösteriyor.
Geç kaldık...


Aysel Ateş...
07.12.2017

Bir adam var uzaqlarda...

Hardasa bir adam var uzaqlarda 
Ümidlərinin qanadları qırıq,
Həsrəti ocağa çevrilmiş.
Alovlanan qəlbində
İnildəyir qübar bağlamış hisslər.
Hardasa, bir adam var uzaqlarda
Bütün qadınlara küsmüş,
Əlini hamıdan üzmüş,
Güvəni adsız limanlarda suya düşmüş
Özünü yaşamağa məcbur edən bir adam.
Deyirlər, şeirdən komada yaşayır
Əsil şairlər.
Yuxusuz,
Ac-susuz,
Qaranlıq otağın Ay ışığı aydınladan köşəsinə qısılmış
Bir adam var
Hardasa uzaqlarda.
Hardasa, bir adam var uzaqlarda.
Tavası yanıq,
Stəkanı sapsarı
Qabları sınıq.
Yorğanından özləm qoxusu gəlir
Yastığından vüsal narahatlığı.
Hardasa, bir adam var uzaqlarda
Şəkillərdə gülür
Rəngli çərçivədən baxır
Rəngsiz həyatına.
Şeir yazdığı qadınların unutduğu,
Güvəndiyi adamların daşladığı
Cəmiyyətin dışladığı
Bir adam var uzaqlarda.
Hardasa, bir adam var uzaqlarda...



Aysel Abdullazadə...
11.12.2017



Bir ömür daha isterdimTanrıdan...

Bir ömür daha isterdim Tanrıdan
Bu dünyayı yeniden
Yeniden görmek için.
Anne karnındaki huzuru
Doyasıya tatmak için.
Bir ömür daha isterdim Tanrıdan
Göbek kordonum kesildiğinde
İçten ağlamak için...
Benimle oynayan büyüklerin
Samimi olduklarını görmek,
beni güldürerek sevindiklerini
hiss etmek için...
Bir ömür daha isterdim Tanrıdan
Doğmak,
Adım-adım büyümek,
Yaşlanmak için.
Bir ömür daha isterdim Tanrıdan
Bunları hayatta gerçekten
yaşayamayacağımı
bildiğim için
Bir ömür daha isterdim Tanrıdan...


Aysel Ateş...
03.01.2018, 22:25


Seni seviyorum, genç adam!

Ne güzeldir seni sevmek... 
Bilemezsin tabi, seni sevmenin
muazzam bir şey olduğunu.
Seni sevmek -
Küçük bir kızın saçına
çiçeklerden taç yapmak gibi narin,
Minik bir bebek kokusu kadar eşsiz,
Ve tüm insanların kalbini iyiliğe
azm ettirmek kadar zordur...
Ama her şeye rağmen
Seni sevmek
Muhteşem ötesidir,
Aşk ötesidir...
Seni sevmek var ya
Adlandırılmamış duygu gibidir.
Sadece hissetmeme yetiyor.
Seni seviyorum, genç adam!    (eşime ithafen)



Aysel Ateş...
08.01.2018


Unutmalı...

Gece vaktiydi...
Seni unutmak için çabalıyordum
Dışarda deli bir rüzgar yağmurla dans ederken
Ben içimin sıcaklığından
Perişandım...
Tam karşımda duran duvarın
İçindeki tuğlalar üstüme yürürken
Tavanda gözlerin canlanmıştı.
Kulağıma bişeyler fısıldıyordun -
'Korkma ve sakın inanma
Beni unutacağına.
Ben sende bütünüm, ben sende özüm.
Uğraşma artık'.
Her gece seni unutma provasından
Sıkılmış,
Umudumu kaybetmiştim
Ve anlamıştım artık.
İnsanların kalbinde açılan yaralar
Kapanmıyor.
Geceler o yarayı açıp pansuman yaparız,
Ve bu, her daim bu şekilde kalır.
Duvarlar yıkılır, tavan üstümüze çöker zannederiz
Ama bir ömür bitene kadar
Bu 'yara'yla yaşamaya devam ederiz...



Aysel Ateş...
11.01.2018, 06:34

24 Kasım 2017 Cuma

Sevgi duam...

Yaşadığın şəhərin günəş çıxışıdı
qibləm. 
Dodaqların möhür daşım, 
qolların səccadəmdi. 
Sən Tanrı ilə söhbətim qədər
məhrəm,
Göylərə qalxan sevgi duamsan…


Aysel Abdullazadə...



14 Kasım 2017 Salı

Məni cəlb edən insan tipi...


Seksist yanaşmayacam. Kişi və ya qadın daxilən maraqlı olmasa, qarşısındakı insan üçün sönük olur. Bu sönüklük də istənilən münasibətdə soyuqluq, yetərincə qızışmayan, sərin bir sərhəd yaradır. Bir qadın olaraq çıxış edirəm. Kişi maraqlı deyilsə, onu mənə nə bağlaya bilər? İlişkidə ən başlıca şeylərdən biri maraq axtarmaqdır. Partnyoru kəşf etməkdir. Kəşf ediləcək nəsə yoxdursa, o ilişki məhvə məhkumdur. Ortaq maraqlar olmasa da olar. Önəmli olan fərdi maraqların olmasıdır. Fərdi maraq dairəsi birlikdəlik yarada bilir.
Mən qadınam. Qarşımdakı kişinin mizah anlayışı yoxdursa, bu iş olmaz. Gülmək üçün bəhanə yox, səbəb lazımdı. O səbəb isə fikir istehsalı tələb edir.
Bir kişinin hər hansı bir elmi sahədə biliyi yoxdursa, o insan həyatda yer tapmamış deməkdir. Məsələn, coğrafi biliyi geniş olan, ədəbiyyat marağı dərin olan, tarixi sevdiyi üçün daim araşdıran, riyazi dərinlikləri çəkib-çevirən və.s kimi dərin qatlara enməyi bacaran kişi 1:0 öndədir.
Bir kişi, çalışdığı və ya sevdiyi bir sahəni-peşəni mükəmməl bilməlidir.
Film seçimi, musiqi zövqü, əyləncə növləri bilməyən kişi ən sıxıcı adamdır. Filmə gedək deyəndə hansına? deyə sual vermək yerinə, təkliflər irəli sürməlidir.
İçki zövqü formalaşmayan kişi gözəl sevə bilməz. Viski masası ətrafında hansı mövzuda söhbət ediləcəyini, rakı ilə balıq birlikdəliyinin verdiyi zövqü, qırmızı şərabın neçə illik olduğunu təxmin etməsi mütləqdir. Ə
Velosiped sürməyən, piknik etməyi sevməyən adam doğaya sevgisizdir. Bu isə insanın dayazlığıdır.
Bunları gerçəkdən sevməyə bilər, özünüzdə tapmaya bilərsiniz. Amma mütləq individual maraqlarınız olmalıdır.

Aysel Abdullazadə...


Yalnızlığa alışmış biri...

Yalnızlığa alışmış biri heç vaxt yalnızlığını yarı yolda buraxmaz. Yalnızlıq qoxan birinin öz dünyası, öz xəyalları, dəyişik yaşamı vardır. O, öz dünyasına minlərlə insanın içindən gedər, hüzuru, sakitliyi orada tapar. Həyatı, kənardan monoton görünsə də, digər insanların yaşamından daha fərqlidir.
Yalnızlığı yaşaya bilən biri özünü yaşamağı bacarır deməkdir.
Yalnızlığa alışan qadının evində hər şeyin yeri sabit olar. Mətbəxindəki stəkanların, fincanların durduğu yer daimidir. Hara nə qoyduğunu gözüyumulu tapa bilər yalnızlıq qoxan qadın.
Yalnızlıq ətirli kişilərin siqareti daima pəncərə kənarında olar. Xəyalları da o pəncərədən asılıdır həmişə.
Yalnızlığa alışan birinin içində bir gəmi vardır limanına sadiq. Getdiyi yer və dayandığı liman onun yaşamını bəlirləyən A və B nöqtələridir. Getmək deyil də, o liman onlar üçün çox önəmlidir. Və sən də o gəmidə yol alaraq o limana sığınmış biri isən sənin də önəmin daima qalıcıdır.
Yalnızlığa alışan biri qələbəliyi sevməz məsələn, sıxlıqdan sıxılar, tez öz limanına, hüzur bulduğu yerə çəkilmək istər. Yalnızlıq qoxan fincanda tənhalıq ətirli hüzur dolu tünd bir qəhvə onu öz dünyasına aparar.
Yalnızlığa alışmış birindən qorxmayın. Yaxınlaşmağı bilsəniz, onun yalnızlığını paylaşdığı insan olacaqsınız.
Hə, bir də deyim ki, yalnızlıqlarını paylaşdıqları adamı çox sevər yalnızlıq qoxan qadınlar. Fəqət, onların dünyasına, hüzuruna, özünə toxunmadan paylaşmağı, bölüşməyi, onunla bütün olmağı bacarmalısan. Çünki onlar tənhalıqlarından vaz keçməzlər. Siz isə bu tənhalığa liman olun. Onların sığındığı ıssız bir liman…

Aysel Abdullazadə
24.07.2017



Ne güzelsin, Bakü...

Ne güzelsin, Bakü!
Bu şık, parlak görünümün insanın içini nasıl eritiyor, 
bir bilsen. 
Güneş ne güzel parlar üzerinden, 
Yağmur ne muazzam incelikle yağar üzerine…
Utanır Güneş kor ateşiyle seni ısıtmaya, 
utanır Yağmur toprakla birleşip üstüne çamur atmaya, 
utanır rüzgar seni yalnız bırakmaya.
Bakü, rüzgar şehridir.
Gece oldumu ışıklara boyanır caddelerin, 
o ışıklar altında mutsuz insanlar içinin en kuytu köşesinde spot ışıklar kurar, 
renklendirir mavilikleri senin parlaklığın.
O caddelere sevgililerin gölgesi düşer, 
ele-ele tutuşmaları 3D resim gibi çizilir.
Ah, be Bakü, ne muhteşemsin!
Kim bilir, 
yarım kalmış kaç sevgi bıraktın sokaklarında, 
yağmurunda kaç iki kişilik şemsiyeler tek adamlık olarak kaldı, 
yarım bırakıldı. 
Karında sevgisizlikden donan kaç insan öldü?! 
Rüzgarın kimine sevgi tohumları septi, kimine ayrılık…
Ah, be Bakü, kahretsin, bu kadar güzel olmak zorunda mıydın?!

Aysel Ateş
Azerbaycan, Bakü, 02.10.2017

 
Post Views Script by MBT -->