Post views: counter

14 Kasım 2017 Salı

Məni cəlb edən insan tipi...


Seksist yanaşmayacam. Kişi və ya qadın daxilən maraqlı olmasa, qarşısındakı insan üçün sönük olur. Bu sönüklük də istənilən münasibətdə soyuqluq, yetərincə qızışmayan, sərin bir sərhəd yaradır. Bir qadın olaraq çıxış edirəm. Kişi maraqlı deyilsə, onu mənə nə bağlaya bilər? İlişkidə ən başlıca şeylərdən biri maraq axtarmaqdır. Partnyoru kəşf etməkdir. Kəşf ediləcək nəsə yoxdursa, o ilişki məhvə məhkumdur. Ortaq maraqlar olmasa da olar. Önəmli olan fərdi maraqların olmasıdır. Fərdi maraq dairəsi birlikdəlik yarada bilir.
Mən qadınam. Qarşımdakı kişinin mizah anlayışı yoxdursa, bu iş olmaz. Gülmək üçün bəhanə yox, səbəb lazımdı. O səbəb isə fikir istehsalı tələb edir.
Bir kişinin hər hansı bir elmi sahədə biliyi yoxdursa, o insan həyatda yer tapmamış deməkdir. Məsələn, coğrafi biliyi geniş olan, ədəbiyyat marağı dərin olan, tarixi sevdiyi üçün daim araşdıran, riyazi dərinlikləri çəkib-çevirən və.s kimi dərin qatlara enməyi bacaran kişi 1:0 öndədir.
Bir kişi, çalışdığı və ya sevdiyi bir sahəni-peşəni mükəmməl bilməlidir.
Film seçimi, musiqi zövqü, əyləncə növləri bilməyən kişi ən sıxıcı adamdır. Filmə gedək deyəndə hansına? deyə sual vermək yerinə, təkliflər irəli sürməlidir.
İçki zövqü formalaşmayan kişi gözəl sevə bilməz. Viski masası ətrafında hansı mövzuda söhbət ediləcəyini, rakı ilə balıq birlikdəliyinin verdiyi zövqü, qırmızı şərabın neçə illik olduğunu təxmin etməsi mütləqdir. Ə
Velosiped sürməyən, piknik etməyi sevməyən adam doğaya sevgisizdir. Bu isə insanın dayazlığıdır.
Bunları gerçəkdən sevməyə bilər, özünüzdə tapmaya bilərsiniz. Amma mütləq individual maraqlarınız olmalıdır.

Aysel Abdullazadə...


Yalnızlığa alışmış biri...

Yalnızlığa alışmış biri heç vaxt yalnızlığını yarı yolda buraxmaz. Yalnızlıq qoxan birinin öz dünyası, öz xəyalları, dəyişik yaşamı vardır. O, öz dünyasına minlərlə insanın içindən gedər, hüzuru, sakitliyi orada tapar. Həyatı, kənardan monoton görünsə də, digər insanların yaşamından daha fərqlidir.
Yalnızlığı yaşaya bilən biri özünü yaşamağı bacarır deməkdir.
Yalnızlığa alışan qadının evində hər şeyin yeri sabit olar. Mətbəxindəki stəkanların, fincanların durduğu yer daimidir. Hara nə qoyduğunu gözüyumulu tapa bilər yalnızlıq qoxan qadın.
Yalnızlıq ətirli kişilərin siqareti daima pəncərə kənarında olar. Xəyalları da o pəncərədən asılıdır həmişə.
Yalnızlığa alışan birinin içində bir gəmi vardır limanına sadiq. Getdiyi yer və dayandığı liman onun yaşamını bəlirləyən A və B nöqtələridir. Getmək deyil də, o liman onlar üçün çox önəmlidir. Və sən də o gəmidə yol alaraq o limana sığınmış biri isən sənin də önəmin daima qalıcıdır.
Yalnızlığa alışan biri qələbəliyi sevməz məsələn, sıxlıqdan sıxılar, tez öz limanına, hüzur bulduğu yerə çəkilmək istər. Yalnızlıq qoxan fincanda tənhalıq ətirli hüzur dolu tünd bir qəhvə onu öz dünyasına aparar.
Yalnızlığa alışmış birindən qorxmayın. Yaxınlaşmağı bilsəniz, onun yalnızlığını paylaşdığı insan olacaqsınız.
Hə, bir də deyim ki, yalnızlıqlarını paylaşdıqları adamı çox sevər yalnızlıq qoxan qadınlar. Fəqət, onların dünyasına, hüzuruna, özünə toxunmadan paylaşmağı, bölüşməyi, onunla bütün olmağı bacarmalısan. Çünki onlar tənhalıqlarından vaz keçməzlər. Siz isə bu tənhalığa liman olun. Onların sığındığı ıssız bir liman…

Aysel Abdullazadə
24.07.2017



Ne güzelsin, Bakü...

Ne güzelsin, Bakü!
Bu şık, parlak görünümün insanın içini nasıl eritiyor, 
bir bilsen. 
Güneş ne güzel parlar üzerinden, 
Yağmur ne muazzam incelikle yağar üzerine…
Utanır Güneş kor ateşiyle seni ısıtmaya, 
utanır Yağmur toprakla birleşip üstüne çamur atmaya, 
utanır rüzgar seni yalnız bırakmaya.
Bakü, rüzgar şehridir.
Gece oldumu ışıklara boyanır caddelerin, 
o ışıklar altında mutsuz insanlar içinin en kuytu köşesinde spot ışıklar kurar, 
renklendirir mavilikleri senin parlaklığın.
O caddelere sevgililerin gölgesi düşer, 
ele-ele tutuşmaları 3D resim gibi çizilir.
Ah, be Bakü, ne muhteşemsin!
Kim bilir, 
yarım kalmış kaç sevgi bıraktın sokaklarında, 
yağmurunda kaç iki kişilik şemsiyeler tek adamlık olarak kaldı, 
yarım bırakıldı. 
Karında sevgisizlikden donan kaç insan öldü?! 
Rüzgarın kimine sevgi tohumları septi, kimine ayrılık…
Ah, be Bakü, kahretsin, bu kadar güzel olmak zorunda mıydın?!

Aysel Ateş
Azerbaycan, Bakü, 02.10.2017

Bir günah işle...

Bir günah işle
Mesela, aşık ol bana.
Dağıtsın sevdan alemleri
Aysel'in kara sevdalısı desinler
Görenler.
İnsan izdihamı olan her yerde
Konuşulsun bu günahın vebali.
Yarısı sana yazılsın bu sevdanın günahı
Yarısı benim boynuma.

Bir günah işle
Mesela, küfürle başla güne.
Seni anlamayan,
Seni duyamayan her kese
Yağdır kurşun gibi
Sövmelerini.
Sensiz çıkan güneşin şafaklarını ezeğim-
De...
Beni anlamayan bu memleketin ortasına
Düşmanlarımın kalesi kurulsun -
De...
Beni mutsuz kılan bu hayatın bacaklarını
Ortadan ikiye ayırayım -
De...

Bir günah işle
Mesela, bir kadeh rakıyla
Tüm sevemediklerinin şerefine içerek
Kahkaha at.

Bir günah işle
Yaşanan ve geride kalan herşeye
Bu gün de dahil olmakla
Siktir et, de.
Bir günah işle...

Mən ayrılıqların qadınıyam!

Mən ayrılıqların qadınıyam
Məni şərqilərdə sev,
Məni şeirlərdə sev...
Kaman səsindəyəm,
bəzən duymadığın azanda.
Ney səsində,
bilmədiyin bir küçə musiqisində
iniltiyəm.
Barmaqlarım kədər çalır
həyatın siyah-bəyaz dillərində.
Saçlarımın hörüyündə
neçə dilsiz bəstə yatır
kəsilməyə məhkum.
Mən ayrılıqların qadınıyam!
Rakı masasında
səslənən qərib mahnıdayam.
Ağlayan şeirdə yaşayıram.
Gülüşü bol ortamın
məzə tabağıyam.
Qan qırmızı şərabın
qədəhdəki son damlasıyam.
On illik bir eşqin
sonundakı nidasıyam.
Mən ayrılıqların qadınıyam!
Mövsümün sonbahar çağındayam.
Yaşıl yarpağın saralmış tərəfi,
bir qurtum su,
bir ovuc torpaq
və ruhsuz bədəndəyəm.
Küsmüş duyğular yatır
sinəmin ən isti köşəsində.
Bəyazlayan saçım danışır
mənim yerimə.
Bahardan umacağım yox,
Güllərə ümidsiz baxan yaşdayam.
Yuxularımı suya danışıram.
Röyalarım da ayrılıq qoxur.
Yozumlara
inanmağı unudan yaşdayam.
Dedim axı -
Mən ayrılıqların qadınıyam!
Məni şərqilərdə sev,
Məni şeirlərdə sev...

1 Ekim 2017 Pazar

Onlar həm müəllim, həm də ömür-gün yoldaşıdır...

Ən şərəfli peşə - müəllim!
Gözümü açan gündən evimizdə şagirdlər görmüşəm. Anam danışır ki, hələ bələkdə olan körpə vaxtlarımda ağlamağım eşidilməsin deyə məni qucağında gəzdirirmiş. Atam o vaxtdan məktəbdə dərs deməklə bərabər repetitorluqla məşğul idi. Bir otaqlı evimizdə şagirdlərə özəl dərs verən atam bizi bu şərəfli peşənin qazancı ilə böyütmüşdü.
Ömrünün otuz yeddi ilini öyrətməyə sərf edən, öyrətməklə bərabər öyrənməyin də önəmini unutmayan öyrətmənlərdən idi Nizami müəllim.
Nizami Abdullayev 01 oktyabr 1957-ci ildə zəhmətkeş ailəsində doğulub. 1975-ci ildə Tovuz rayon A.S.Puşkin adına orta məktəbi əla qiymətlərlə bitirərək Bakı Dövlət Universitetinin mexanika-riyaziyyat fakultəsinə qəbul olur. Ali təhsilini fərqlənmə ilə başa vuraraq Tovuz rayonununa təyinatla müəllim olaraq göndərilir. İlk müəllimlik fəaliyyətini ucqar bir kənddə başlasa da, riyaziyyat fənninə olan xüsusi sevgisi ona peşəsində irəliləməkdə əvəzsiz yardımçı olur. Rayon mərkəzindəki məktəblərin birində direktor müavini vəzifəsinə təyin olunur. Daha sonra Gəncə ELM Təhsil Mərkəzi Yeyinti Sənaye İnstitutunda baş müəllim olaraq çalışır. 2000-ci ildən isə Tovuz rayon N.Tusi adına məktəb-liseydə riyaziyyat fənnini tədris edir.
Tovuz rayon Təhsil şurasının üzvü seçiləndən sonra Nizami Abdullayevin nümunəvi pedaqoji fəaliyyətinə görə:
- Azərbaycan Respublikası Prezidentinin 2004-cü il 04 oktyabr tarixli №-li fərmanı ilə "Azərbaycan Respublikasının Əməkdar müəllimi" fəxri adı verilmişdir.
- Azərbaycan Respublikası Təhsil Nazirliyinin 04 oktyabr 2004-cü il 11/423 №-li əmrinə əsasən "Azərbaycan Respublikası qabaqcıl təhsil işçisi" adı və döş nişanı ilə təltif olunmuşdur.
- 2008-ci il 19 avqust tarixində Azərbaycan Respublikası Prezidentinin sərəncamına əsasən "İlin ən yaxşı müəllimi" müsabiqəsinin qalibi adına layiq görülmüşdür.
- 2003-cü ildə Azərbaycan müəllimlərinin XII qurultayının, 2008-cil ildə isə XIII qurultayının nümayəndəsi olmuşdur.
- 1990-1995-ci illərdə Tovuz rayon Sovetinin deputatı seçilmişdir.
Otuz yeddi illik təhsil karyerasının 29 ilini ona dəstək olan həyat yoldaşı ilə paylaşan Nizami müəllim ailə həyatında da uğurlu bir yol keçmişdir. Xanımı Sürəyya Abbasova M.Ələkbərov adına orta məktəbi bitirmiş, Gəncə Kənd Təsərrüfat Akademiyasının iqtisadiyyat fakultəsinə qəbul olmuşdur. Bundan sonra ikinci ali təhsilini tarix müəllimi olaraq davam etdirmişdir. Tovuz rayon A. Hüseynov adına orta məktəbdə tarix fənnini tədris edən Sürəyya xanım, həyat yoldaşı Nizami müəllimə bütün uğurlarında həm müəllim yoldaşı - həmkarı, həm də ömür-gün yoldaşı olaraq mənəvi dəstəyini əsirgəməmişdi.
Uğurlu bir ailədə doğulmağımdan əlavə, valideynlərimin daha bir şansı bu gün bu yazını yazmağımla əlaqədardır. Həyatmı desəm, təsadüfmü desəm. ata-anamın doğum tarixi belə ardıcıldır. 01 oktyabrda atam,02 oktyanrda isə anam dünyaya gəlib. Bu, evrənin bir mesajıdır, məncə. Çox inanclı olmasam da, həyatda bəzi şeylərin təsadüfdən daha ötə bir şey olması qənaətindəyəm.
Və bu gün bu yazını fəxlə yazan, sizin övladınız olduğu üçün özünü şanslı və uğurlu hesab edən Aysel Abdullazadə, valideynləri sayəsində yüksək təhsilə yiyələnən digər qızınız Aytac Feyzizadə və sizə,orta məktəbdə müəllimi, evdə atası kimi yanaşan oğlunuz Ayxan Abdullazadə bu gün üçün deyil, yaşadığınız şərəfli ömür üçün sizi təbrik edir!
Yaxşı ki, bizim valideynimiz, bizim müəllimimizsiniz!
Doğuluşunuz qutlu olsun, Azərbaycan müəllimləri!

Müəllif: övladları







24 Eylül 2017 Pazar

Gökyüzüm olsana...

Gökyüzüm olsana,
Yıldızlarına dilek tutacağım.
Pamuktan beyaz bulutlarına
Pembe aşkımı anlatacağım…
Sözüm olsana,
Yaz yağmurunda yazdığım bir şiirim,
Ya da dilime dolanan bir aşk şarkısı ile
Seni anacağım…
Sabahım olsana,
Her gün sana uyansam.
Güneşim seninle doğsa,
Ve sabahlar bitmeyecek diye sevinsem…
Hayatım olsana,
Seni yaşayayım doymadan
Seni solusam nefes yerine
Tümüyle sen olsan yaşamım…
Memleketim olsana,
Boynunu kokladığımda
Ciğerlerime Bakü rüzgarı dolsun.
Başımı sol tarafına yasladığımda
Kalbim kız kulesi yüksekliğinde çarpsın.
Ve gözlerinde Hazar'ım dalgalansın…
Hep benim olsana…
Hep…
Hep…

Aysel Abdullazade… 29.07.2017


Şarapla doğan sabah...

Bu şehir sarhoş
Bir kadeh sevgi şarabıyla
Akşamdan kalma bir sancı ile
Güneşi doğuracak bu sabah
Deniz doktor, 
Ebe martılar yardımıyla…


Aysel Abdullazade...


Bir qadının ömrü...

Bir qadının ömrü
Sevildiyi qədərdir.
Tərk edilmiş bir qadın
Kəsdiyi saçı uzunluğunda unudular
Santim-santim… 
Nə yağmurlar yaşada bildi
O qadını
Nə də rüzgarlar.
Fəsillərdə itirdi mutluluğu.
Üç yüz altmış beş günə 
sığdırdı
Qəlbindəki ayrılıq sancısını.
Yazılmamış roman,
Bir qurtum şeir oldu
Şairlərə…
Hamı o qadından yazacaqdı
Sevgisindən,
Sancısından,
Yara olan yarasından…
İndi bütün pəncərələrdə
Qaranlıqlar yuva qurmuşdu.
Günəş də birdəfəlik unutmuşdu
Unudulmuş qadının qəlbini isitməyi…

Aysel Abdullazadə
10.08.2017


Azərbaycanım!

Ürəyimin qanıdır
Bayrağının al qırmızı rəngi. 
Ölkəm dediyimdə
İçimdə çırpınıb uçmaq istəyən
Bir göyərçinin səmasıdır
Maviliyin.
Qarabağın yaz havasıdır
Ciyərlərimə çəkdiyim yaşıllığın.
Vətən!
Varmı səndən ötə sevda?!
Varmı səndən yuxarıda Tanrı?!
Sən anam
Sən anama ana,
Sən kimliyimə qürurumsan.
Vətən!
Səni sevmək -
Sənlə olmaqdan keçmir.
Səni anmaq -
Uzağında olmaqla ertələnmir.
Səni bilmək -
Şəxsiyyətimi təsdiqdir.
Sənə tapmaq -
Səndə yaşamaq deyil.
Vətən!
Elə bir uzağındayam ki,
Əlim çatmır,
Ünüm yetmir.
Elə bir yaxınındayam ki,
Sol yanıma dolmuş sevginlə
Səsim səni bütün dünyaya çatdırır.
Bu deyilmi əsl sevgi?!
Bu deyilmi təmənnasız eşq?!
Vətən!
Sevmək, sevirəm demək deyil.
Savaşın ən güclüsü
sözlə vuruşmaqdı.
Mən səni sözümlə sevirəm.
Mən səni sözümlə savunuram.
Sənin üçün sözlə savaşıram.
Vətən!
Mən səni yarama duz basar kimi
İçimdə yara edib
Duzlayıram.
Hər sızıltıda,
Hər göynəmədə
Səni sol yanıma doldururam.
İçimdə tükənməyən sevgimsən, Vətən!
Can dediyimdə
Azərbaycan'ımsan.
Azərbaycan dediyimdə
Can'ımsan.
Azərbaycan, varlığımsan!


Aysel Abdullazadə...


Hayat...

Göze aldığım riskler
Hayatım için bir mermi idi. 
Oysa hiç bilemezdim
O mermiler birer çiçek olup
Üstüme yağacak. 
Gerçi, hayat beni hep tüfekle karşıladı
Bu kez yanıldım
Bu kez o tüfekler buket oldu. 
Çok kurnazsın, hayat. 
Hep çalışmadığım yerden sordun
Hep bilmediğim yerlere savurdun
Hep çıkmaz sokaklara denk getirdin. 
Bu defa beni yanıltdığın için
Bütün ağlarını 
bir örümceğe geçiyorum. 
Bütün tuzaklarını affediyorum. 
Her şeye rağmen, seni seviyorum! 
Hayat, her kese inat 
sana hep tutunuyorum! 

Aysel Abdullazade...



Adı AŞK...

Bir şey düşün
Usulca kalbine sızmış,
Beyninle alakası olmayan
Duygularla yönetilen bir şey. 
Aslında seni sen yapan bu şey
Onun adı AŞK işte… 


Aysel Abdullazade...

Rakı ve gülüş siparişi...

Bir gülüş sipariş etdim
Bir büyük Rakı ile.
Masamda beyaz peynir,
Gözlerimde sahte gülücük,
Kipriklerimde nem
Var.
Ne güzel yakışıyor
Rakı peynire,
Gülüş yüzüme,
Nem kipriklerime.
Ve bir de sen, ey sevgili,
Ne güzel yakışıyorsun
Masamın hayal köşesine…

Aysel Abdullazade - 29.08.2017/22:13


Mən bir az qəribə qadınam...

Mən bir az qəribə qadınam
Bir az qayğıya möhtac uşaq kimiyəm,
Bəzən evcilik belə oynaya bilərəm.
Bir az sıxıcıyam,
Məsələn, şeirləri sevərəm, 
Misralara aşiq olaram.
Deyirlər, ədəbiyyat sevən qadınlar sıxıcı olur,
Bunu diş həkimim demişdi.
Ona, duyğulu insanların sıxıcı görünməsi onların deyil,
Emosialardan kasad adamların çoxluğundan qaynaqlanır deyə bilmədim.
Bilirsən, əslində bir az da dəli-doluyam.
Şəkər pambığı, şokoladlı keksi daha böyük şeylərə dəyişə bilmərəm.
Bulvara ancaq qağayılara simit atmaq üçün gedərəm.
Dedim də, bir az qəribə qadınam.
Qadın dedim də, yadıma düşdü.
Bilirsən, burda qadın olmaq da çətindi.
Himayə adı altında əzərlər səni.
Məsələn, bir kişini sevdiyini deyə bilməzsən.
Diri-diri öldürərlər səni.
Ən yaxşı halda adın "yüngül əxlaqlı"ya çıxar.
Hə, deyirdim axı
Mən qəribə qadınam.
Anidən ağlayaram,
göz yaşımla gülüşüm gizlənqaç oynayar.
Özlədiyimdə hirsimi səndən çıxaram.
Niyə özünü özlədirsən deyə küsərəm,
Məsələn, könlümü ağ şokoladla ala bilərsən.
Bax, bu da sənə bir yaxşılığım oldu.
Məsələn, yağmurda islanmağı sevərəm,
Yağdımı evdən bayıra çıxar, saatlarla gəzərəm yağmurun altında,
Çətirsiz həm də…
qorunmasız…
Bir mahnıdan kövrələrəm,
Bir şeiri yaşayar,
bir filmdə canlanan obraz olaram.
Darıxdımmı, pəncərəni açar,
əllərimi havaya qaldırıb gözlərimi yumaram.
Mən qəribə qadınam.
İçimdə bir uşaq gizlənib,
Böyüməyəcək olan o kiçik qızı da sevməlisən,
Məni sevmək üçün şeiri sevməlisən,
Duyğuları, hissləri sevməlisən.
Bilirsən, elə qəribəyəm ki…
Bəzən bir siqaret yandırıb saatlarla danışmaram,
Susaram.
Siqaretin külündə bir adam cızaram,
Bəlkə də dünyalı olmayan bir adam.
Mən qəribə qadınam,
Bir azca qəribə.
Məsələn, kofe qoxusundan sonra pozitivliyə köklənərəm.
Sırf kofe içmək üçün
Bir günümü dostuma hədiyyə edərəm.
Bax, adam, mən qəribə qadınam.
Bunlar məni mutlu edən şeylər…
Ya sən?
Sən nə edərsən məni mutlu etmək üçün?!

Aysel Abdullazadə...



Özledim...

İlk uzun süreli ayrı kalışım senden,
Sana sarılmadan uyuduğum
kuytu karanlıklı geceler.
Daha önce hiç küsmedik mi?
Sevilir de küsülmez mi?! 
Küstüğüm çok olmuşdur, ama her gece nefesinin sesi ile
uyuyor olurdum.
Her gün eve gelme saatinde
saatin dakikaları ile savaşırdım.
Her gün sabahları seninle uyanır,
çaya uyandırırdım.
Memleketimde misafir olmak,
Seni özlemekten daha zor değilmiş.
Benim memleketim senin koynundur.
Bunu biliyordum,
şimdi daha iyi anladım.
Özledim -
Paylaştığım Dostumu,
Aşk kokan Sevgilimi,
Bira Arkadaşımı,
Sigaranın dumanını,
Az şekerli çayını sessizce karıştırmayı,
Mazı dağından Antalya ışıklarını,
Ve EŞİMİ
Özledim…
Özledim, be adam,
Anlıyor musun?!
Seni çok özledim…
Vuslata az kaldı, be sevgili, hasrete devam…

Aysel Abdullazade
07.09.2017 (eşime ithafen)
Azerbaycan, Tovuz



Getsən, nəsə dəyişməyəcək...

Getsən, nəsə dəyişməyəcək!
Bir az kövrələrəm,
Bəlkə də içdən bir hönkürtü ilə
Ağlayaram.
Göy üzünə baxıb
Tanrının varlığına şübhə edərəm.
Olsaydı,
Dualarım havaya səpələnməzdi deyə.
Getsən, nəsə dəyişməyəcək!
Bir az içərəm.
Sənin kimi sərxoş olana qədər yox,
Səni unudana,
Ya da gedişinə alışana qədər.
Yemək masasının altında,
Divanın üstündə şaqqıldayacaq
"Chivas Regal" şüşələri
Hər ayağa duruşumda.
Getsən, nəsə dəyişməyəcək!
Susacam… susacam.
Beynimdən hər şeyi silmək üçün
"Alzheimer" xəstəliyinə tutulmanın
Yollarını araşdıracam.
Getsən, nəsə dəyişməyəcək!
Gülüşüm uzaqlara qaçarkən
Kədər mənə qollarını açacaq.
Dairəvi dünyanın kvadrat küncündə
Bir siqaret yandırıb
Xatirələri sayacam.
Getsən…
Getsən, heç nə
Heç nə əvvəlki kimi olmayacaq…

Aysel Abdullazadə...



Sevmek...

Sevmek -
dilde söylenen basit bir
'Seni seviyorum'
değildir.
Sevmek -
unutkanlığı unutmaktır.
Tüm dertlerin üzerine
bir rakı şişesi devirip
seviliyorum, ötesi mi var?!
demektir.
Sevmek -
'O'ndan başkasına kör olmak,
diğer kadınları, erkekleri
Kirpiklerinden asıp
içinde
intihara sürüklemektir.
Sevmek -
sevdiğinle içerken
bardağı masaya vurmadan
şerefe demektir.
Gönlündeki ile yanındakinin
aynı kişi olmasına
işaret etmektir.
Sevmek -
ilgidir,
saygıdır.
dikkattir,
şefkattir.
Aklına ilk onun gelişidir.
Sevmek -
tutkudur,
O'na tutulmaktır.
Ay görünürken,
Güneş batarken
sıratini onlarda çizmektir
sevdiğinin…
Sevmek -
O'nu kimseyle paylaşamazken
her şeyi onunla paylaşmaktır.
Sevmek nedir biliyor musun?
Sevmek muazzam bir şeydir.
Hani derler ya
Anlatılmaz yaşanır.
Hah, işte sevmek budur.

Aysel Ateş
Bakü, 2017/09/17



Günaydın!

Bu gün necə oyandınız?
Məsələn, gözünüzü açdığınızda ağlınızdan ilk nə keçdi? Kimi düşündünüz? Nə etmək istədiniz?
Məsələn, məni günəş oyandırdı. İşıqları gözlərimə əvəzolunmaz bir parlaqlıq bəxş etdi. Gözümü ilk açdığımda görə bildiyim üçün, bu işığı hiss etdiyim üçün və Günəşin adını dilimdə söyləməyi bacardığım üçün şükran dolu bir təbəssüm yağdırdım kainata.
Sonra bir kofe dəmlədim. Ətrindən az qalsın ağlımı itirəcəkdim. O qədər muazzam idi kofe qoxusu. Məncə, kofe isti bir içəcək olmaqdan ziyadə daha dərin bir şeydi. Nəysə. Fincandan gələn ətirlə birlikdə pəncərədən ətrafa boylandım. Bir yerlərə tələsən maşınlar, harasa gedən insanlar diqqətimi çəkdi. Bir qurtum kofe içdikdən sonra beynimdə misralar yazıldı. Qeyd eləməsəm, unuduram. Nə qədər hafizəmi zorlasam da, ağlıma gələn o misranı xatırlaya bilmirəm. Hə… Yenə qeyd etmədim, yenə bir şeir doğmadan abort olundu beləcə. Olsun, dünyadakı abort olunan fetüslərin sayı mənim beynimdəki şeirlərdən milyonlarla çoxdur. Kaş ki, əksi olsaydı. Bu düşüncələrlə kofemi bitirdim. Otağa qayıtdım. Bu gün nələr edəcəyimi planladım. Normalda planlı yaşamı sevmirəm, amma bəzi şeylər mütləq planla yapılmalıdır. Məsələn, saat 2də vəkilimlə görüşüm var, sonra isə 6saatlıq bir səfər üçün bilet almalıyam.
Bir baxdım, telefonuma görüntülü zəng gəlir. Bakı vaxtı ilə saat 9 olmalı idi. Sevgilim, mən buraya gəldiyimdən bəri hər gün 8də mənə görüntülü zəng edir, sonra işə gedir. Bax, günümün enerjisinin 85/100 doldu artıq.
Deyirdim axı, günə enerjik başlamağınız gözünüzü açdığınızda ilk nə düşünməyinizdən asılıdır.
Günaydın!

Aysel Abdullazadə...


Məsələn, Bakı kimi...

Bir şəhər ol
Məsələn, Bakı kimi...
Küləyinlə sevdir özünü,
gözümə dolan qum dənəciklərinlə sevdir
yerə atılmış siqaret kötüyünlə
zibil qutusunun yanındakı boş su süşələrinlə
Və əl açıb: "sən o gözəlin canı, 20 qəpik ver" deyən dilənçilərinlə
sevdir özünü...
Bir şəhər ol, Bakı kimi...
yağmurunda palçıqlı küçələrinlə
qarda əriyən suların axışı ilə
insanların ictimai nəqliyyatda sıxılmış, komfortsuz gedişi ilə
sevdir özünü...
Ac-susuz çörək qoxusundan doyan körpənin ağlayışı ilə
işsiz atanın övladının qarşısındakı utancaqlığı ilə
pulu dərman almağa yetməyən yaşlı təqaüdçünlə
sevdir özünü...
İntihara sürüklənən kreditli əhalinlə
körpüdən atlayan borclu insanınla
acınla,
toxunla,
acımasızlığınla.
Bir şəhər ol, Bakı kimi
sevdirə bilsən, sevdir özünü...

Aysel Abdullazadə...


8 Mayıs 2017 Pazartesi

Anı yaşa...

Her şey geçicidir bu hayatta, 
Acı da, mutluluk da. 
Gerçek ola tek şey anı yaşamak. 

Gerçek olan o an ne yaşıyorsan o,
Gerçek olan üzüldüğün an, 
Ağladığın, bazen bağırdığın an, 
Sevindiğin an, 
havalara uçtuğun andır mutluluk dediğin şey. 
Evet, sadece o andır, 
Tadını çıkarmaya bak
Hayat acımasız bir bıçak, 
Nerenden, ne zaman ne keseceği belli olmaz. 
Anı yaşa, 
yaşa ki yaşadığını anlayasın…

Aysel Abdullazade…



Gidenler kaybeder, siz değil...

Gidenler için kapılar hep kapanır, 
Gelicek olanların yüzüne açılır çiçekli yollar. 
Biri giderse, engel olmadan bırakın, 

Onunla sıkıntıları, engelleri, acıları da yollayın
Geriye kalan gerçeğinizle yeniliklere kapı açın. 
Üzüntü yok! 
Unutmayın, siz değil, 
Her zaman gidenler kaybeder…


Aysel Abdullazade...


Benim adım aşk...

Benim adım aşk, 
Yaşayamam sevgisiz. 
Benim adım umut, 
Yapamam beklentisiz. 
Benim adım hayat, 
Olamam acısız.
Benim adım bahar,
Geçemem çiçeksiz,
Pembe yollardan…


Aysel Abdullazade


Ben...

***Ben…
Ben ayrılan iki sevgilinin
gözyaşıyım.
İki ayrı hayatın birleşme noktasıyım.
Ben duymayan, sağır bir çocuğun dinlediği müzik,
kör birinin yolu bulma çeliğiyim.
Ben yağmurda ıslanmış bir kızın
yırtık ayakkabısı,
karda donan bir bebeğin atmayan kalbiyim.
Eşini kaybetmiş bir kadının umut yeri,
dört evlat büyüten temizlikçi bir annenin süpürgesiyim.
Ben başka biriyim,
anlamazsınız,
bilmezsiniz,
tanımazsınız ya...
Bir doktorun
can çekişen, umutsuz vakasıyım.
Son kuruşunu otobüse veren bir öğrencinin sabaha düşüncesiyim.
Ben başka biriyim...
Suriyeli bir kızın
ekmeğe olan bakışıyım.
Babadan yetim kalmış küçük Mehmet'in
şefkata muhtaç hissleriyim.
Bisikleti olmayan Arda'nın
komşu çocuk bisikletinin sevinciyim...
Ben başka biriyim...
Bilmezsiniz...
Ben Nisan şehitiyim,
uçak kazasındakı pilotun eşi,
çocuklarının haykırışıyım...
Ben Hazarda kaybolan denizçinin ışıksız kalmış eviyim...
Cesedi bulunamayan kişinin
cesetsiz mezar taşıyım...
Ben iğrendiğiniz arap,
korktuğunuz ingiliz,
baş eğdiğiniz rus,
korkunç ermeni,
dışladığınız kürt,
muhtaç suriyeliyim...
Ben saltanatlı türküm...
Dedim ya, ben başka biriyim...
Ben hayatın attığı çelmenin ta kendisiyim...


Deniz'in şiiri…


*Deniz'in şiiri…

Yuvarlak dünyanın her noktasında sevdim seni,
Her düşümde canlandın, 
Her dileğimde hayat buldun.
Arzularımın çiçek açan bahar mevsimisin,
Ellerin ellerimdeyken tüm masum şeyler avuçlarımda toplanmış gibi,
Ve tüm günahlardan arınmış gibiyim.
Bir az bahar kokulusun,
Bir az da yağmur.
Sana baktığımda yalnız bir mevsimi yaşıyorum,
Yüzümde yalnız bir ifade var - gülücük!
Ve sana bakınca hayata bile gülümsüyorum,
İnadına,
Tutunaraq,
Dik durarak…
Sen öğrettin bana kelebek gülüşünü,
Tavşan yumşaklığı ellerin
Avuçlarıma sığınca anladım var olduğumu.
Sen öğrettin martılar gibi simit kırıntıları ile yetinmeği,
Mutluluğu küçük şeylerde bulmayı.
Bana öğrettiklerini sana geri iade edeceğim -
Gülücükle yaşamayı,
Yeri geldiğinde bir dala tutunmaktan korkmamayı,
Kelebek tebessümünü hep saçmayı,
Ve martıları sevmeyi, onlara simiti sevdirmeyi…
Martıları sevmeyen deniz Deniz olamaz…
Benim ve martıların sığındığı limansın, Deniz'im…

Aysel Abdullazadə 05.05.2017 (kızıma ithafen)


19 Nisan 2017 Çarşamba

Bazen hayat...

Bazen hayat otogarlarda değişir, 
bazen hava limanında son bulur geçmişin can veren hatıraları… 
Bazen yeni hayata kavuşulur, 
bilmediğin bir ülkenin tanımadığın şehrinde… 
Bir deniz kıyısında izlenir gün doğuşu, 
Kaybolan Ay sonrası sökülür şafak,
Ve saatlere düşman kesilirsin
Mutluluğu kıskandığı için…
Bazen bir ev mutluluk kazanırsın
Ummadığın zamanın umursamadığın anında.


Aysel Abdullazade...




Terk edeceğim seni, Bakü

Terk edeceğim seni, Bakü
Kimseğe anlatmadan, sokaklarını unutmadan
Terk edeceğim seni. 
Sıradışı sevgimin eserisin, 
Belkide sevildiği için terke mahkum olan
İlk ve tek şehirsin, Bakü.
Yağmurunda çamur, rüzgarında esinti olmayacağım,
Seni ne kadar sevsem de,
Sevgisizliğe mahkum etdiğin biri değil,
Aşkı yaşayan birey olacağım.
Bir gün aniden gideceğim senden, rüzgar şehri,
Sessizce alacağım anılarımı da,
 Ağlayışım bile içimde olacak.
Seni başka bir ülkenin
başka bir şehrinde yaşatacağım.
Seni terk ediyorum, Bakü
Sen sevgi şehri olamadın…


Aysel Abdullazade...




Sevince...

Sol yanında kelebekler uçuşur
Sevince.
Hayat bulur tüm yaşanmamış dilekler,
Unutkanlıkla utandırırsın geçmişi,
Ağlatırsın mutluluğu kaldıramayan kini, 
Ve kürtaj olur çirkinlikler…
Sol yanında güller açar
Sevilince.
İçten kopar kahkahalar,
Güneş daha erken doğar, umursamazsın rüzgarı.
Aniden koşar, duraklatırsın zamanı,
Ve sevgi dağıtırsın yenilenen her güne…




Getməli bu şəhərdən....



Bir bəhanə tapıb getməli bu şəhərdən, 
Sadəcə əl sallayacağın
bir neçə dosta, 
ya da tanışa deməli -
Xoşcaqal!
Sevdiklərinə atılmalı 
havada uçuşan vida öpücükləri, 
Və hava limanında unudulmalı bütün, 
Yaşayan və yaşanmamış istəklər… 
Bəyaz arzuların qönçəsində açılmalı
Yeni həyatın ilk səhifəsi!
Aysel Abdullazadə…



Vaz keçməyəcəm...

Gözlərimi qamaşdıran günəşdən
Küsməyəcəm heç vaxt.
Saçlarımı dağıdan rüzgardan,
Üzümü isladan buluddan inciməyəcəm.
Kirpiklərimdən asılan damlanın intiharı,
yanağımdan dodaqlarıma qədər yol açsa da,
Tərk etməyəcəm sevinci.
Ağlayan bir körpənin məsumiyyəti qədərdi
Mənim azadlıq anlayışım.
Bütün arzular zəncirə vurulsa da,
Borc verməyəcəm azadlıqdakı məhbəs duyğularımdan.
Dünya başdan başa çirkaba bulansa,
Pislik qalıb gəlsə yaxşılığa,
Bir sözlə, bu dünya yox olsa belə,
Mən vaz keçməyəcəm MƏN olmaqdan!  

Aysel Abdullazadə ...    




5 Mart 2017 Pazar

Hamı kimi olma...

Hamı kimi olma...
Məsələn sən yağmuru sevdiyin kimi,
palçığı da sev, ya da kəskin soyuqda yağan qarı...
Sakit, mülayim havanı hamı sevər,
məsələn, sən fırtınanı sev. 
Baharı deyil də, qışı sev.
Unutmağı hər kəs bacarmır,
sən elə gözəl unudarsan ki...
Unudulanın ruhu belə incimədən unut.
Ya da dəlicəsinə sev, elə sev ki, sevilən sevgindən dəliyə dönsün...
Anidən şəhəri tərk elə, məsələn,
heç düşünmədiyin bir şəhərə get səssizcə.
Amma hamı kimi dönüşsüz olma,
tərk edilişin bir də geriyə dönüşü olsun.
Ya da sıradan bir gündə dəlilik eylə,
məsələn yüksək mərtəbəli bir binanın ən sonuncu qatına çıx
saatlarla ayağının altındakı şəhəri seyr et.
Bir gecə yarısı qonşu binada
işığı hələ sönməyən bir pəncərədən boylanan adamla göz-gözə gəl,
bax sadəcə, gözlərini qırpma,
qaranlığın şahidliyi ilə hüzur ver qarşındakına...
Səssiz bir otaqda günlərlə sus, danışma,
sadəcə hiss et.
Bir səhər oyandığında içdən bir mahnı oxu,
düşünmə səsin yaxşıdır, ya pis,
nə fərqi var,
sadəcə oxu.
Sonrasında rəqs et aynanın qarşısında, qollarını havaya qaldır
və gözlərini yumaraq ayaq barmaqların üzərində hiss et
bütün sızıltılarını...
Sevgi doyumlu bir yemək hazırla,
baxma görüntüsünə, aldırma necə olmasına
sevgi ilə olmuş ya, sən ona bax.
Oxuduğun kitabdakı bir obrazın yerinə keç,
məsələn onun kimi çirkin ol,
ya da gözəl bir fahişə.
Çıx eyvana, yandır bir siqaret,
yerləşdir ruhunu
sevdiyin ya da nifrət etdiyin obrazın cisminə.
Bir səhər oyandığında toplama yatağını
dağınıq qalsın,
Pərdəni sıyırma,
günəş ya da buludlar dolmasın otağına.
Xatirələri düşün bir fincan kofe ilə
üçüncü qurtumdan sonra şəkillərdə yaşanan həyatları
boğ içində,
as kəndirlə, intihar görüntüsü ver bütün olanlara.
Baş barmağınla yandır alışqanı,
şəkilləri küncündən yandırar hamı
sən ortasından başla, məsələn...
Güldüyün zaman anidən ağla
kimsə görməsə də olar,
özün üçün ağla, özünə ağla.
Sonra qalx ayağa, əlinin tərsi ilə yanağındakı yaşları sil
və ayağının yerə necə möhkəm basmasını hiss et.
Tanımadığın üzbəüz qonşunun qapısını döy bir gün
de ki, bir stəkan çaya qonaq olmaq istərdim
şokoladlı bir dilim kekslə.
Yürüyərkən işə tələsən bir adamın üzünə təbəssüm qondur
çaşdır, təəccübləndir.
Nə olduğunu anlamasın, sən bilirsən içindəkini
bu yetər.
Məsələn, hamı kimi komediya filmi izləmə,
təkbaşına baxdığın bir dramda tap özünü...
Hər kəs rahatlığı sevər,
sən acını sev, çətini sev.
Zor olandan qorxmaq əvəzinə, onun üzərinə get.
Hamı insan olar, məsələn,
sən adam ol...
Ya da sadəcə SƏN ol...

Aysel Abdullazadə


Sən gələndə...

Sən gələndə
Günəşin qızıl suyu 
tökülməmişdi ovuclarımdan...
Ayın yanağında yaşanmışlıqların bozumtul ləkəsi 
yox idi hələ.
Təbiətin yalnızca bir mövsümü vardı - bahar!
Yarpaqlar saralmışlığı,
torpaqlar palçığı tanımamışdı daha.
Sən gələndə
daha təmiz idi dünyamız,
kədər sevməmişdi gülüşlərimizi
və yanağım tanışmamışdı göz yaşları ilə.
Sən gələndə
gözlərim yaxınlara baxardı
sevməzdi uzaqları.
Bilməzdim içdən ağlamağı,
səssiz gülməyi...
Sən gələndə
arzularım can verməmişdi daha,
yaşar idi sol yanımda.
Dünya tək mənim üçün fırlanardı
oxu ətrafında.
Sən gələnə qədər
boynumdan asdığım mirvari diləklərim
səpilməmişdi yerlərə.
Və ümidlərim asmamışdı özünü
saçlarımın ən nazik telindən.
İndi səni
təmiz dünyamın çirkli küncündə saxlamışam.
Hər baxışımda səhvlərimin
bir ayaq üstündə duruşu
mənə öz ayaqlarım üzərində durmağa güc verir.
İndi səni bir heç olaraq görürəm,
sevinc alqışlarının səsi yoxdu içimdə.
Səninlə fərqimiz vardı axı
mən qadın idim,
sənin isə cinsin kişi olaraq yazılmışdı
şəxsiyyətsizliyinin şəxsiyyət vəsiqəsinə.



02.03.2017


Kişi gedişi...


Çoxmu üzülər, çoxmu qırılar ürəyi?! Getmək istəyirsə, anidənmi gedər, çoxmu soyuqqanlı davranar? Bir kişi hisslərini içində yaşayar, bir yük kimi omuzlarında daşıyar bu ağırlığı. Məsələn, darıxarsa, bunu bir qadının zəng açıb: "görüşək, sənin üçün darıxmışam" deməyi kimi yaşamaz, yalnızlıq qoxusu hopmuş mətbəxindən bir çay süzər, tənhalıq havalı eyvanında bir siqaret yandırar. Və bununla bir qadın özləmi qalxar göyə kişi dodaqların arasından. Bu özləm onu içindən yeyər, bitirər bir ağacı gövdəsindən yeyən qurd misalı... Bir kişi sevirsə, bunu çığlıqlarla anlatmaz sevdiyinə. Səssizca yaşayar, gurultulu sevgisini içində boğar. Məsələn, qadınına möhkəmcə sarılar və qoxusunu ciyərlərinə çəkər. Bu, onun ən möhtəşəm yüksəklikdəki sevgisinin bəlirtisi olar. O sarılışda o an şəhvət deyil, cəsarət hiss edər. Bir qadını sevməyin cəsarətini yaşayar. Bir kişi aşiq olduğu qadına tutqu ilə bağlanar, Tutqu olmazsa, aşiq deyilsən deməkdir. Tutqu, bir kişinin qadına yaşatdığı sevgidən daha ötə bir şeydir. Sıxlıqdı, onunla bağlılıqdı və tapınmaqdı... Sevgi nə qədər tutquludursa, onun gedişi də o qədər böyük olar. Bir kişi getmək istəyərsə, danışmadan, müzakirə etmədən, sorğulamadan gedər. "Getmək istəyirəm" cümləsini belə söyləmədən gedər. Yaşadığı evdən, sənli günlərdən və sənə olan tutqusundan gedər. Anidən... Bir kişi gedirsə, anlatmanın, izahların mənası olmaz, bir kişi gedişindəki addım səsi onun ürəyinin ritmi ilə eynilik yaradar. Bir kişi gedən zaman tutqusunu götürər özü ilə, bir də siqaretini. Sevgisini qadınına buraxar, eşqinə, ona həyan olmaq üçün burada qal deyər. Bir kişi tutqusu ilə getdiyi zaman əsla geri dönməz, bir kişi gedirsə, səssizcə yol açın, sevginizlə qalın... Aysel Abdullazadə 05.03.2017


 
Post Views Script by MBT -->